Elektra Trio

Mattie De Schepper/ Midden Brabant, 15 januari 2012

Sterke voordracht van diepmenselijk verhaal

Literair Concert door Guus Kuijer en het Elektra Trio bestaande ult Corrie van der Kolk, Marion Hofer en Deborah de Liever. Organisatie RKK, Bibliotheek en boekhandel Paperas. Kasteel Henkenshage, zondag l5 januari.

Dit was zo’n ochtend waarvan de geladenheid zich nog uren, dagen laat voelen. We gingen warmer en rijker naar huis dan dat wij gekomen waren. De dames van het Elektra Trio bevestigden na afloop dat dit ook voor hen gold en dat hun intensief deel hebben aan dit muzikaal verhaal, telkens ruim beloond wordt.

Verweven verhalen

Het verhaal van Guus Kuijer, ontstaan en geënt op het gedicht “¿Adonde va esa mujer?” van Dámaso Alonso, (“Waar gaat die vrouw heen?”) gaat over Anna, die zoals de vrouw uit het gedicht van Dámaso Alonso, door het lot haar eigen wereld achter zich had gelaten.

Op een boeiende, meeslepende wijze weet Guus Kuijer beide verhalen met elkaar te verbinden. Het wordt een heel persoonlijk verhaal over de Anna die na de oorlog in huis kwam, als een moeder voor hem was, hem voorlas, voor hem zong, veel van zijn vragen onbeantwoord moest laten, op een dag verdween en hem in verwarring achterliet.

Gaandeweg ontwaren we een parallel lopende rode draad. Gaandeweg worden we in beide verhalen meegezogen in de ‘verloren’ wereld van migranten.

Elektra Trio

Opgeroepen beelden, onbeantwoorde vragen, gekoesterde herinneringen, melancholie en tragiek werden op subtiele, indringende wijze verklankt door het vocale terzet. De kwalificatie ‘omlijsting’ zou het aandeel dat het vocale terzet had in deze compositie, zwaar tekort doen. De bijzonder smaakvol geregisseerde en doorleefd gebrachte liederen gaven ruimte aan de tragiek van het verhaal en sloten naadloos aan bij de beladenheid ervan. De zeggingskracht werd door de zang versterkt en verdiept. Door alles uit het hoofd en zonder geluidsdragers te zingen klonken de stemmen heel direct. Dit droeg zeker bij tot de voelbare luisterbereidheid en intieme sfeer. Een groot compliment voor de keuze van liederen, in het biizonder voor de door Corrie van der Kolk en Deborah de Liever getoonzette Spaanse verzen uit het gedicht van Dámaso Alonso in een klankidioom dat perfect past bij de volkse liederen van Poulenc maar ook bij dat van de Oost-Europese liederen van Béla Bartók, György Ligeti en Géza Frid. Deze drie muzikaal zeer bedreven zangeressen bevestigden dat bij dit soort liederen de prioriteit ligt bij wat ze willen vertellen. Dictie, dynamiek en onderlinge communicatie staan voorop. Doordat ik mezelf ook ooit waagde aan bicinia van Bartók weet ik hoe moeilijk deze meerstemmige zettingen zijn. De drie stemmen hebben een volledig zelfstandige melodielijn en zijn vaak voorzien van onderling verschillende teksten, hierdoor krijg je sterke dialogen en tegenspraken. Ik voelde grote bewondering voor hun trefzekere intonaties en geslaagde interpretaties.

Aangrijpend en puur

Guus Kuijer en het Elektra Trio zijn er op aangrijpende wijze in geslaagd om ons deelgenoot te maken van de tragiek die schuilgaat achter de door het lot of door de tijdsgeest ontwortelde mens. Hier kan geen pamflet of kamerdebat tegenop! Dit was groots en puur! Dank voor deze zinvolle ochtend.

Mattie De Schepper